Hicretin 351-400 yillarinda (M.S. 970- 1020 ) Türkmenistan yörelerinden göç ederek önce Bagdat çevresine yerlestiler.Burada islamiyetin sunni mezhebini benimsediler. Bagdat çevresinde bir süre kaldilar.Sunni - sii (alevi) çekismesinden rahatsiz oldular.Batiya dogru Akdeniz kiyisini izleyerek Mugla ili Milas ilçesine bagli PEÇIN köyüne geldiler.Anadolu Selçuklu Devletinin yikilmasiyla BALATTA beyligini kuran Mentese Beyinin emrinde yari göçebe olarak yasamaya basladilar.Kislari PEÇIN köyünde ,yazlari NIKFER kasabasinda bu günkü yerinde oturmaya basladilar. Kis gelince burada bir bekçi birakip geri dönüyorlardi.

1403’te Timur’un Peçin yöresini almasiyla ,halk ilk kisi NIKFER’de geçirmis,geri dönmemistir.

Ertesi yillarda bu yöreye Peçin’den daha da gelenler olmustur. Seyh oglu adiyla anilan baskanlari bugünkü caminin oldugu yere ilk mescidi yaptirdi.. Üzerine kendi adini yazdirdi.Simdi su anda bile ,Istanbul’da Seyh oglu cami diye kayitlidir. 

Halkin geçim kaynaklarindan baslicalari tarim ve hayvanciliktir. Tarim ürünlerinden en önemlisi tütün ,bugday,arpa,nohut ve misirdi. Giyim gereksinimlerini hayvanlarinin yün,yapagi ve killarindan saglarlardi. Bunlari yanlarinda gezdirdikleri ve her yerde kullanilabilen KOLAN tezgahlarinda dokurlardi. Simdi bile bazi ailelerde örnekleri vardir. Simdi ise giyimlerini çagin gerektirdigi hazir konfeksiyon giyecekler almistir.

Ikinci geçim kaynagi Nikfer bezidir. 1521 ‘de Kanuni Sultan Süleyman Rodos seferine giderken yoran yaylasinda üç gün dinlenmistir.Alman bogazindan geçerken Nikfer halki kendisini karsilamis, dokuduklari gömleklerden armagan etmislerdir.Sefere köyün gençlerinden de katilan olmustur. 

Peçin ‘den sonra Nikfer’e baska yörelerden de gelenler olmustur.Istanbul’dan,yarangüme’den,Medet’ten,Hirka’dan  Gireniz’den , Horzumdan ,vb

Soyadi kanunu çikincaya kadar herkesin nereden geldigi nüfus kütügünde belliydi.Genellikle geldikleri yerlerle anilirlardi.Soyadi kanunundan sonra kasabamiza gelenler geldikleri yerlerin adlarini kendilerine soyadi kabul ettiler. 2000 yili ekim ayinda yapilan nüfus sayiminda kasabamizin nüfusu 3 872 kisi olarak saptanmistir.

Mentese ogullarinin beylik merkezi Milas^a bagli Becin köyünden yaylak olarak gelen Türkmenlerdir.1961 yilinda Icisleri Bakanligi iller idaresi genel müdürlügünde kurulan bir komisyon (yetkili bulundugu) yabanci isim tasiyan köylerin isimlerinin degistirilmesi yetkisi ile kasabamizin köy olmasina ragmen bir yanlislik sonucu sonucu adi gecen isim degisikligini yapmistir.Nikfer;ismi Osmanlica`NIK iyi ,FER aydinlik manasina gelen iki kelimenin bilesiminden meydana gelmistir. 

KANUNI SULTAN SÜLEYMAN Han`in Rodos seferi esnasinda Eleman Bogazi`nda otag kurdugu (mola verdigi) bugunku Ovacik köyü yol ayrimindaki köprünün bulundugu alan o devrin bölge yörükleri olan ecdadimizin sultanimizin kahraman ordumuza sevgiyle gururla iaseylerle yardim ettigi ve nikfer delikanlilarin geclerimizinde  kahraman Osmanli ordumuzuda katilanlar olmustur  gururla serefle her sey Vatan icin diye. Patisahin bu güzel hareketin sahiplerine (nikfercan)iyilik sever ve aydin insanlar olarak hitabi ile NIKFER adini verdigi dilden dile nesiller boyu intigal etmistir.

1919 yilinda karakol,

1924 yilinda ilkokul,

1954 yilinda belediye,

1967 yilinda ortaokul, (2001 yazinda kullanilmadigi gerekçesiyle jandarmaya devredilmistir.)

1970 yilinda tayzikli su ve elektrik,

1975 yilinda asfalt,

1986 yilinda ilkokul (simdiki ilkögretim 1. kademe)

1992 yilinda Köse Ahmetler Lisesi,

1999 yilinda ilkögretim Okulu yeni binasi ( simdiki 2. kademe) açilmistir.

Köyümüzün giysileri bir baskadir. Kadinlar paçalari genis,golf tipi ,lastikli salvar giyerler.Üst giysiler dize kadar uzayan bazilari paçali,bazilari yekpare seklindeki fistandir. Buna ön tarafi sari pul dizileri yerlestirilmis fible giyilir.

Dügünlerde düz renkli ve sim islemeli üç etek, salvar,iç giysisi olarakta yakalari islemeli keten gömlek kadinlarin baslica giysileridir.

Simdi ise eski kusaklar hariç , hemen herkes modern çagin gerektirdigi giysileri giymektedir.

Kasabamizin kurulus ve tarihi gelisimi incelendiginde ,xiv. Yüzyilin tarihine uygarlik göstermektedir.Bu yüzyil Bati Anadolu ‘da Türkmenlerin egemen oldugu Mentese ogullari ve Aydin ogullari beyliklerinin yöre folklloründe açikca görülür.

Kasabamizin Menteseogullari beyliginden kopup gelen Türkmenlerin ,o yöre oyunlarindan olan Mugla zeybegi ve bunun yaninda yörenin kendisine has olan Tavas zeybegi ,yine yöre insaninin kendi halk ezgilerine uygun olarak oynanan kirik oyunlar ve köçekce tabir edilen Gireniz oyunu erkekler tarafindan oynanarak gelismistir.

Kadinlar kendi aralarinda eglendiklerinden ayni sekilde kökü Orta Asya ‘ ya kadar dayanan legen, tef sipsi esliginde oynanan düz oyun ,düpbüdü tabir edilen geleneksel oyunlar yaninda ,yöre türkü ve derlemelerine uydurulan kivrak oyunlar ve köcekçeler oynanmaktadir.

Günümüzde ise yukarida belirtilen çogu yöresel oyun unutulmaya, bunun yerini gelisen teknolojiye bagli olarak her yerde rastlayabilecegimiz türde oyunlar almaya baslamistir.Yöresel folklorumuzu canlandirmak amaciyla okulumuzda bulunan ögretmenler basta Güngör EBCIM olmak üzere ellerinden gelen yapmaktadir.

Erkekler tarafindan oynanan oyunlardan Tavas zeybegi davul-zurna esliginde oynanir.Türküsü söyledir:

Al yazmam dalda kaldi,, Yikilasi meyhaneler,

Gözlerim yolda kaldi, Aman sarhosum nerde kaldi?

Kadinlar tarafindan oynanan düpbüdü de sag ayagin üzerinde sekilerek ve kasikla oynanirdi. Simdi ise oynayanlara pek rastlanmiyor.

KAYNAK KISI:Hüseyin HATIPOGLU (Prof. Dr. Tahir HATIPOGLU’ nun babasi. )

1:Ahmet Rifat Bey lugat-i tarihiye cografyasi. Istanbul 1300.

2:Tutent Akif. Kendisi ile görüsme. Denizli lisesi tarih ögretmeni.

3:Babadan ogla geçen imam hatiplik biraatleri.

4:Mentese ye bagli tapu kayitlari.

5:Peçin- Nikfer arasi giyim kusam birligi.

6:Rivayetler

8 :Ramazan Elbasi